Header Graphic

Wetenschappeljk onderzoek

De APS-methodiek is een vorm van micro-elektro methodieken die ontwikkeld is in Zuid-Afrika in de jaren negentig van de voorbije eeuw. Wetenschappelijk en klinisch onderzoek heeft aangetoond dat de in APS-methodiek toegepaste elektrische energie significante biochemische reacties veroorzaakt op het niveau van de cel. De stoffen die dan vrijkomen, hebben een pijnstillend, ontstekingsremmend en helend effect in de behandelde lichaamsweefsels. Dat opent interessante perspectieven voor de gezondheidszorg, niet in het minst voor de behandeling van sportblessures. De methodiek heeft geen bijwerkingen en relatief weinig tegenindicaties. De beschikbare technologie is bovendien eenvoudig toe te passen.   


Werkingsprincipe 

De afkorting APS is afgeleid van de Engelse benaming Action Potential Simulation. Deze vorm van elektrotherapie dankt zijn naam aan het feit dat de toegediende elektrische stroom een positieve amplitude heeft die de natuurlijke actiepotentiaal van de celwand benadert. Het gaat bovendien om een gelijkstroom van lage intensiteit, uitgedrukt in microampère. Daarom is APS te classificeren als Microcurrent Electrical Therapy (MET).

 

Wetenschappelijk onderzoek 

In de literatuur zijn de effecten van MET uitgebreid beschreven. In vitro- en in vivo-studies tonen aan dat er onder invloed van deze microstroom een significante verandering ontstaat in de concentraties van adenosinetrifosfaat (ATP), bèta-endorfine en leucine enkefaline (zie o.a. onderzoek van Ngok Cheng e.a., Katholieke Universiteit Leuven). Deze lichaamseigen stoffen zijn bekend om hun pijnstillende werking, maar wat betreft ATP ook het effect op wondgenezing en botgroei. Verschillende klinische studies in Zuid-Afrika, Canada en Nieuw-Zeeland maken melding van een significante positieve invloed van APS-therapie op de pijnsensatie en de mobiliteit van de proefpersonen. Het gaat hier over onderzoeksresultaten bij 751 patiënten met aandoeningen zoals o.a. osteoartritis van de knie, osteoporose van de onderste ruggenwervels, neurochirurgische pijnen, chronische pijn, uiteenlopende spierpijnen en met traaggenezende wonden.

Onderstaand enkele onderzoeken: